hy    |   fr

Տիրացուցանեմ (ուցի)

va.

to render or make master, to cause to rule or govern;
to authorize, to empower;
to effectuate, to fulfil.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
—ուցանեմ

Voix Active

Indicatif
Présent
ես տիրացուցանեմ
դու տիրացուցանես
նա տիրացուցանէ
մեք տիրացուցանեմք
դուք տիրացուցանէք
նոքա տիրացուցանեն
Imparfait
ես տիրացուցանեի
դու տիրացուցանեիր
նա տիրացուցանէր
մեք տիրացուցանեաք
դուք տիրացուցանեիք
նոքա տիրացուցանեին
Aoriste
ես տիրացուցի
դու տիրացուցեր
նա տիրացոյց
մեք տիրացուցաք
դուք տիրացուցէք
նոքա տիրացուցին
Subjonctif
Présent
ես տիրացուցանիցեմ
դու տիրացուցանիցես
նա տիրացուցանիցէ
մեք տիրացուցանիցեմք
դուք տիրացուցանիցէք
նոքա տիրացուցանիցեն
Aoriste
ես տիրացուցից
դու տիրացուսցես
նա տիրացուսցէ
մեք տիրացուսցուք
դուք տիրացուսցջիք
նոքա տիրացուսցեն
Formes d'impératif
Prohibitif
դու մի՛ տիրացուցաներ
դուք մի՛ տիրացուցանէք
Impératif
դու տիրացո՛
դուք տիրացուցէ՛ք
Exhortatif (thème du présent)
դու տիրացուցանիջիր
դուք տիրացուցանիջիք
Exhortatif (thème du passé)
դու տիրացուսջի՛ր
դուք տիրացուսջի՛ք